Είμαι σίγουρη πως πολλοί από εσάς έχετε ένα σκύλο. Εγώ
δεν έχω αλλά ξέρω πως είναι πολύ πιστά ζώα στον αφέντη τους. Λοιπόν σήμερα θα σας
διηγηθώ μια ιστορία ενός σκύλου που ονομάζεται HATSICO. Αυτός ο σκύλος ήταν πιστός στον αφέντη
του μέχρι τη τελευταία στιγμή.
Μία ημέρα του 1924 ο καθηγητής Οουεν γυρνώντας από το πανεπιστήμιο του Τόκιο στο οποίο δούλευε συνάντησε για πρώτη φορά το λευκό ακίτα στον σιδηροδρομικό σταθμό της Σιμπόγια. Αποφάσισε να το υιοθετήσει και να το ονομάσει Χάτσικο.
Από τότε κάθε πρωί ο Χάτσικο συνόδευε τον αφέντη του στο
σταθμό της Σιμπόγια όπου ο αφέντης έφευγε και πήγαινε στο πανεπιστήμιο να δουλέψει.
Ο σκύλος τον περίμενε μέχρι το βράδι που γυρνούσε και πήγαιναν μαζί σπίτι.
Μία μέρα σαν όλες τις άλλες ο Χάτσικο συνόδεψε τον αφέντη
του στο τρένο αλλά δεν γύρισε το βράδι και δεν γύρισε ούτε την επόμενη μέρα. Παρόλα
αυτά ο πιστός σκύλος τον περίμενε. Όμως άδικα τον περίμενε γιατί δυστυχώς ο καθηγητής Οουεν έφυγε εκείνη την ημέρα για το μακρινό ταξίδι
από καρδιακή προσβολή. Ο Χάτσικο περίμενε πιστά για πάντα τον αφέντη του μέχρι
που έφυγε και ο ίδιος.
Αυτός ο σκύλος έμεινε πιστός για πάντα στον αφέντη του έως την τελευταία στιγμή.
Μπορείτε να δείτε την ταινία για τον HATSICO στο YouTube
Απίθανο blog, θα σας διαβάζω ανελλιπώς!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπράβο γλυκιά μου Βάλια !!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΩραίες ιστορίες !!!